ΝΙΨΟΝ ΑΝΟΜΗΜΑΤΑ

Το παρακάτω πόνημα γράφτηκε το 2002 και οποιαδήποτε σχέση και σύμπτωση με την τωρινή κατάσταση και γεγονότα είναι τυχαία.



Κινούμενη άμμος το χώμα που πατεί.
Πόδια ασταθή απ'το βάρος των ψεμάτων.
Το μόριο χρησιμεύει μόνο για το βιασμό των ανθρώπων.
Στέρνο σκληρό για να δέχεται χτυπήματα και προσβολές.
Λαιμός χοντρός για την εύκολη κατάποση των δικαιωμάτων.
Κεφάλι γεμάτο καινούριες ιδέες για μεγαλύτερες απάτες.
Μάτια ανέκφραστα.
Στόμα ετοιμόλογο.
Μύτη υψωμένη.

Το όνομα του αγάλματος;

Πολιτική

Τα τσάκρας μου με ρωτάνε πού είσαι

Ποτέ άλλοτε οι νευρικές απολήξεις δεν είχαν τόσο υπέροχη γεύση
και το γεμάτο φεγγάρι να γελάει πίσω απο τοίχους που γκρεμίζεις με μια σου ανάσα
Γιατί αυτό ξέρει
ότι στο στοιχειωμένο δάσος,στοιχειωμένα θα πορευτείς
μαγεμένη απ'τις επικλήσεις των νευρομεταβιβαστών σου
με τα τέσσερα στοιχεία της φύσης να διαπερνούν τα Κέντρα σου
και έναν διανυχτερεύοντα σαμάνο να συντονίζει τις παλίρροιες σου
Έρχεσαι απ'όλα τα σημεία του ορίζοντα
με μυαλό γεμάτο γη
με κορμί γεμάτο στροβιλιζόμενο νερό
με καρδιά γεμάτη φωτιά
με αιθέριο πνεύμα
και δαγκωμένα χείλη
Ποτέ άλλοτε η ψυχή σου δεν είχε τέτοια γεύση



You're perfect,yes it's true,
but without me you are only you
Your menstruating heart
it ain't bleeding enough for two

Faith no more

ΝΕΡΑΪΔΑ ΤΗΣ ΑΒΥΣΣΟΥ

Περπατάς στην παραλία σούρουπο και αναστενάζουν τα πλατάνια της ύπαρξης μου
Τα πανάρχαια ποτάμια των απογόνων μου επιθυμούν να χυθούν στο γκώλο σου και να χαράξουν διαδρομές στα πόδια σου
Γραμμές που θα αλλάζουν όπως θα περπατάς και θα τρίζει ο γκώλος σου